Farinn á tumblrið!

Er alveg hættur að uppfæra blogg-hlutann á þessari síðu en hins vegar á ég það til að uppfæra tumblrið mitt: http://halldor.tumblr.com. Þessi síða mun þó enn vera til áfram en ég býst við að gera róttækar breytingar á henni innan skamms.

Air – Love 2

Franski dúettinn Air sendi á dögunum frá sér nýja breiðskífu sem ber nafið Love 2. Ég rakst á hana fyrir tilviljun á óáberandi stað í Skífunni og var steinhissa að hún hafi farið fram hjá mér. Hún kostaði 3000 krónur, en það er allt í lagi því hún er það góð að hún ætti eiginlega að vera dýrari. Á þessari plötu finnst mér Air líta yfir öxl og fiska einhvernveginn það besta úr öllu sem þeir hafa gert í gegnum tíðina og skapa nýtt meistaraverk út frá því. Synthar, „fake-ftringf“ (fake strings, eins og þeir bera það fram), over-limituð og compressuð píanó, gamlir trommuheilar, 70’s trommusánd og almenn 70’s fita, vel útpældur bassaleikur, boy-choir-krútt-raddir á ensku með frönskum hreim, vocoderar, víbrafónn og fleiri gúmmelaði hljóðfæri eru notuð óspart á plötunni. Sérstaklega þykir mér ótrúlega skemmtilegt að heyra vel í hljóðfærum eins Solina String Ensemble, sem er signature hljóðfæri Air, í hverju einasta lagi. Hann er jafnvel ofnotaður, en það er bara betra því þessi græja sándar eins og himnaríki. Þá eru lagasmíðarnar mjög töff og á sumum stöðum fer platan að minna töluvert mikið á tónlistina úr Virgin Suicides sem Air sömdu einmitt. Í stjörnum talið er þessi plata nálægt fimm stjörnum. Ef ekki bara 5 stjörnur!

Hér má heyra lagið ‘Sing Sang Sung’ af plötunni Love 2 með Air.
http://www.youtube.com/watch?v=aVmEy8swxLo
Mjög skemmtilegt viðtal við þá drengi og skoðunarferð um hljóðverið þeirra, ‘Atlas’.
http://www.urb.com/permalink/7078/AIR-interview.html
og á blaði:
http://www.youtube.com/watch?v=MzUQSdW5y9A

Ég kann ekki að blogga

Jæja, ég ætla að hætta að þykjast. Ég kann ekki að blogga. Hinsvegar ætla ég að setja hérna klippu um hann Giorgio Moroder, sem er án efa mesti snillingur sem ég veit um. Þarna er hann að taka upp lagið ‘Baby Blue’ af plötunni E = MC2, sem kom út árið 1979 og demonstrerar í þaula hvað hann var að pæla á þessum tíma. Eins og hæðnislegi kynnirinn segir er þessi plata „Moogs, memorybanks and Moroder“ og það verður að segjast að það er ansi heilsteypt blanda. Þetta þykir kannski hallærislegt í dag, en samt ef þetta væri spilað á dansgólfinu myndu fáir standa kyrrir.

Smelli hér með ‘From Here to Eternity’ og ‘In My Wildest Dreams’.

Stripped

Í tilefni af góðum fimmtudegi ætla ég að henda hérna inn Depeche Mode laginu ‘Stripped’ eins og það er flutt af Rammstein. Þessa epísku snilld hlustaði ég frekar mikið á þegar ég var 10 ára og mikill Rammstein aðdáandi.

Um ágæti hljómsveitarinnar Sometime

sometime

Hljómsveitin Sometime hefur ekki verið mikið í sviðsljósinu, heldur farið dult. Ég hef aldrei orðið neitt sérstaklega var við hana nefnilega. Ég rakst fyrir ári síðan á Myspace-ið þeirra og hlustaði mikið á lögin þeirra. Tónlistin þeirra er frekar poppuð en samt eru svona skrýtin element inn á milli sem gera lögin miklu áhugaverðari. Söngurinn er áhugaverður og „krúttlegur“ (á góðan hátt) og gefur öllu frekar skemmtilegan blæ.

Svo er það sem mér finnst merkilegast er að trommurnar eru að miklu leiti spilaðar læv. Trommarinn notar á sviði bæði Octapad og MIDI-tengt trommusett, en er samt með alvöru hi-hat. Þetta er eitthvað sem trommuperrum eins og mér þykir mjög tilkomumikið. Oft eru allar trommur í raftónlist forritaðar fyrirfram og eru alveg dauðhreinsaðar, sem er alveg rokk út af fyrir sig.

Ég mæli með þessari hljómsveit og ef einhver finnur leið til að kaupa diskinn þeirra, þá má hann endilega láta mig vita!

Nýtt trommusett

Trummur
Eftir að hafa fengið útborgað, fór ég beint upp í Tónastöðina og keypti mér forláta Sonor Force 3007 “Jungle” kit. Ég sleppti öllu hardware-i, nota bara það sem fylgdi með gamla kittinu mínu (Pearl Forum). Þá lét ég loksins verða að því að kaupa mér nýjan hi-hat, en 14″ Dream hi-hat varð fyrir valinu. Snerillinn er Sonor, úr birki og er 13″ x 7″. Ég er að fíla þetta sett í döðlur!

En fyrst að það er nú einu sinni föstudagur þá ætla ég að leyfa mér að pósta þessu geðveika myndbandi við þetta frábæra lag, “Happy Up Here” með hljómsveitinni Röyksopp. Þetta lag er mjög sumar eitthvað.

Gus gus snúa aftur

Óþreyjufullur og spenntur hef ég beðið eftir nýrri plötu Gus guss. Um daginn fékk ég loksins að heyra af henni eitt lag, þegar smáskífan “Add This Song” kom út. Lagið hefur ekki farið af fóninum síðan það kom á YouTube. Þarna er á leiðinni eitt af bestu lögum þeirra.

Lagið ber óneitanlega mikinn og sterkan Gus gus keim, enda af Gus-feðrum komið, en það sem mér þykir hvað smekklegast við það eru augljósu áhrifin og samblendni af fyrri plötum þeirra. Dálítið eins og Gus gus vs. T-World, Attention og Forever væri blandað saman.

Ég bíð spenntur eftir næstu smáskífu og / eða breiðskífunni, ef þetta stefnir í að verða svona geðveikt hjá þeim.